Nesta novela, a autora rende homenaxe ós nenos da Guerra que marcharon exiliados á Unión Soviética. Rosa e Harmonía, dúas irmás refuxiadas en terras moscovitas, críanse alí alleas a todo o que en España está a ocorrer neses momentos: a morte de seu pai na fronte, a difícil vida de súa nai viúva... O único enlace das nenas coa súa familia é unha carta que, polos avatares do momento, tarda corenta e cinco anos en chegar ó seu destino.
O desenlace da novela preséntano-las dúas irmás de volta en Galicia, cheas de ilusión pero tamén de recordos da súa dramática nenez.
A obra, narrada de xeito realista, fai un repaso polo que significou a dura época da Guerra Civil española.