Cando Arno baixou do aerobús de volta da escola, atopouse cos corpos de seus pais mortos. Deixáranlle unha mensaxe no ordenador: temen que os maten pola súa descuberta dunha rede de información que controla todos os ordenadores e sabe dos seus traballos nun programa para facelo imposible. Debe marchar para Fisterra e buscar o Mestre Cego, coa axuda de Merlín, un anel que ao esfregalo fala con Arno só e ten os datos do proxecto de programa "Pomba Dourada".
Emprende a viaxe e descobre o mundo de máis alá da cidade, dos "borrallas", semisalvaxes que se alimentan do lixo das cidades, nas que lles impiden entrar, pois só admiten os homes sans. Tres deles, o xigante Imaz, mudo e desdentado, a moza Gwendaill (que llee fai sentir algo novo) e o tolleito en cadeira de rodas, Arturo, recólleno cando se bota do "ferrocosteiro" en marcha ao decatarse de queo policía Lesoto e outro home misteiros o seguen. Acompáñano, uníndose a un grupo de peregrinos a Campus Stellae ata a "Catedral". Pero o seu perseguidor, Sowetto, xefe da organización clandestina que matara os seus pais, captura a Arno e con descargas eléctricas pretende que lle fale do programa informático. Rescátao Gwendaill gracias a Merlín, que a guía transmitíndolle calor no dedo. Seguen camiño protexidos polos piratas que trafican con vídeos musicais, pero na beiramar sorpréndeos Sowetto, do que libran gracias a que por fin o detén Lesoto.
En Fisterra, o Mestre Cego explícalle a Arno que o proxecto "Pomba Dourada" necesitará anos de traballo. Recorda a lección do Home Memoria dos borrallas, o vello sabio Bundarag, sobre as viaxes do home, desde Ulises aos astronautas. E aprende así, con Merlín, que o máis valioso da viaxe é o camiño.
Nun Epílogo datado na 3ª Centuria da Nova Cronoloxía, infórmase ao lector da dificultade de entender estes feitos, pertencentes a costumes dos tempos recuados da Vella Cronoloxía.