Ao longo das páxinas desta novela, unha rapaza escribe as experiencias que vive nunha noite de noitebra, coa intención de poder lembralas e decatarse da súa realidade.
Tras presenciar unha disputa entre os seus pais, decide coller a súa escúter e ir visitar a súa amiga Áurea preto de Porto do Son, coa intención de fuxir dun ambiente familiar materialista e aparente. Pero, ao chegar á casa da súa amiga, a situación é semellante, polo que regresa a Santiago. Acelera e, nunha desafortunada viraxe, sae da estrada. O accidente, afortunadamente, non ten consecuencias moi graves, pero a moto quédalle estragada. Desesperadamente, ponse a buscar axuda, pero os teléfonos non funcionan, os taxis non paran, o dono dun bar intenta abusar dela, bótana da recepción dun hotel, enfróntase cun vagabundo. Parece que a sociedade se virou xorda ante a súa petición angustiosa de axuda e, finalmente, son uns okupas os que a recollen, algo que resulta paradoxal por tratarse duns seres que viven de prestado e non ben vistos pola sociedade. Xunto a esta xente atopa verdadeira calor humana e aprende a importancia de certos valores, como son a amizade ou a solidariedade, e ao volver á casa xa non deixará que o ambiente frívolo e superficial da clase social á que ela pertence se apodere dela.