O medo, a morte, o paranormal e o misterio son algúns dos elementos que contén este volume, ao longo dos relatos que recolle.
En "A ermida do diaño" cóntase o sucedido a un mestre que chega a unha vila mariñeira e que, logo de oír falar da ermida de Santa Catarina, a ermida do diaño como lle chamaba o vello borracho Toxomanso, achégase a ela para coñecer o misterio que garda. Isto dá lugar a unha serie de sucesos estraños que o converterán no santeiro da ermida.
En "A balandra do esqueleto" nárrase a dura loita iniciada por un mariñeiro contra a morte, que tiña unha cita con el. Acompañan este relato o "Apéndice un", no que se dá conta de que o desenlace final desta historia está tomado dunha lenda árabe; o "Apéndice dous", no que, por medio do debuxo, se mostran as diferentes partes dunha lancha de vela; e un "Apéndice tres", onde se recolle vocabulario marítimo perdido.
En "Perdido" relátase o pesadelo dun home que soña coa súa propia morte ao ser atacado por un can. O son do despertador rescátao do seu medo.
En "A noite do Samaín" preséntase a historia de Penélope e Carlos, dous namorados, que só se ven cada cen anos na noite máxica de Tódolos Santos, tamén chamada "a noite do Samaín".