Roberto Veiga é o protagonista desta novela dividida en dúas partes diferenciadas pola alternancia de voces narradoras: na primeira parte é o propio Roberto quen fai un amargo relato da súa adolescencia, marcada pola separación dos seus pais. A súa soidade é aliviada pola música de Bob Dylan e Jim Morrison, que o acompañan na súa triste habitación e serven para acougar a súa inquedanza ante o silencio e a incomunicación dos seus pais. Na segunda parte un narrador en terceira persoa é o encargado de contar cómo Roberto vive unha nova etapa en convivencia co seu pai, co que irá conseguindo unha maior comunicación e unha resposta ós seus conflictos adolescentes, así como a súa experiencia con Lucía, o seu primeiro amor.