Antoine Joseph Ngounou, licenciado en Dereito, veuse da súa África natal para continuar estudios en Madrid. Agardábao no aeroporto un amigo da escola que lle escribira contándolle o ben que vivía en Europa. Pero axiña descobre que a súa realidade é outra: vive nun piso vello, sucio e compartido; non sae pola noite ante a ameaza de bandas xenófobas; os seus compatriotas non teñen un traballo estable e dignamente remunerado; as mafias da inmigración aprovéitanse dos que pasan ilegalmente nunha, ás veces, mortal travesía...
El intenta matricularse na universidade pero nin a embaixada lle xestiona a bolsa de estudios concedida nin as autoridades educativas aceptan a validez dos seus certificados de titulación. Matrículase na Escola Oficial de Idiomas para aprender castelán pero os apuros económicos fan que acabe arriscándose a vender tabaco nunha boca do metro. Ata outro africano, para o que vende xelados, o estafa. Só a súa moza, Emma, o apoia, pois ata os seus amigos o evitan por se ter enfrontado a outro inmigrante rico, fillo de politicos corruptos.
Vénse para A Coruña e consegue traballo cortando árbores, mal pagado e sen contrato. Pero o amo adebédalle cartos e vive, como outros inmigrantes, nunha pensión inmunda. Sen dar regularizado a súa situación, deteno a policía e ábrelle un expediente de expulsión. Nin dous avogados nin unha asociación de axuda ao inmigrante, que tamén o quere utilizar, lle solucionan o problema. Convértese nun clandestino sen traballo. Desesperado, acaba aceptando que perdeu a batalla en Europa. Aprendeu que o problema non está na cor da pel, senón no trato desigual en función das posibilidades económicas.
Regresará á súa terra. Pero ha dedicar os seus esforzos a que outros posibles inmigrantes non caian na trampa de vir coma el. Sabe que o progreso de África ha comezar pola educación, desde a cultura propia.