Na introducción, o autor expón a súa vontade de incorporar a ficción científica á literatura galega sen maniqueísmos e para educar na creatividade.
Peter, un rapaz de doce anos que vive nun rañaceos de Atlanta, soña con participar nun programa da NASA que pretende colocar unha parella e un neno na Colonia Espacial que se está construíndo en Xúpiter. Logo de facer correctamente os correspondentes tests, abandona o colexio acompañado dun profesor e trasládase para Cabo Cañaveral. E chega o gran día: despega a nave cunha parella de cosmonautas e Peter. Na súa traxectoria atopan dous pratiños voadores, que confesan seren os culpables do apagón de Nova York no 65 e liscan. Ao chegaren á lúa, os marcianos apodéranse de Peter e na súa cidade, de tubos e animais como os dinosaurios recuperados gracias ao ADN, coñece o seu xeito de vivir e mesmo o levan de percorrido turístico polos planetas. Cando lles pide que o volvan á terra (onde xa pasaron anos, aínda que alí só dous días) contéstanlle que se desfixo polo enfrontamento nuclear entre os dous bloques. Entón Peter busca un novo planeta azul apto para a vida animal e ponlle de nome Breogán. Reconstrúe nel a evolución a partir dos animais conservados en Marte ata chegar ao home.
Lamentablemente, cando todo estaba rematado no planeta e os marcianos ían deixar só a Peter, deixando pegadas do seu paso, este morreu dun resfriado.