Nesta obra preséntansenos dúas formas contrapostas de concibi-lo mndo actual a través da descrición de dúas vilas: Axiña e Vagariño. En Axiña todo o mundo ten présa e vai ó seu: reflecte á perfección a nosa sociedade "avanzada" e "sen acougo". Pola contra, en Vagariño as relacións entre as persoas son máis fondas, e dan lugar a unha sociedade moito máis "humanizada".
Os problemas para Axiña comezan cando se lles paran os reloxos e o sol nas doce do mediodía. Os vagariñenses acollen cos brazos abertos ós axiñenses e, entre todos, tentarán buscar solución a un asunto grave: Axiña está rodeada por unha teaza de brétema dentro da que se parou o tempo. O que separa as vilas é o único que as pode unir de novo: a capacidade de soñar. E será a través dos nenos e nenas como poderán resolve-los problemas de Axiña.