Conta Isolina que cando tiña once anos viviu a súa primeira noite de troula, na véspera de San Xoán. Logo de saltar a cacharela e facer as trasnadas típicas, descubriu unha estrela moi brillante que resultou ser unha bóla enorme de luz que se pousou na terra. Estando xa na cama, veuna buscar Paco, o amigo inseparable, e volveron ao sitio: dunha nave saíron unhas bóliñas, convertidas despois en seres diminutos con pantalla no peito, catro brazos, tres ollos, sen pelo e de cores diferentes. Conseguiron comunicarse con eles e souberon que, procedentes do planeta Feiticeiro, ían botar vinte días na Terra para estudiar o comportamento dos seus habitantes. Como eran de diferentes cores, acordaron chamarlles Coroides.
Desde ese momento, fixéronse amigos e compartiron aventuras, xa que os dous rapaces eran os únicos humanos que os podían ver. Axudáronlle a Paco xogando ao futbol cos compañeiros e a Isolina a perderlle o terror á piscina ou no concurso de adiviñas na festa do patrón. Eran moi sensibles: se se sentían desprezados, encollían ata desapareceren.
Pasaron rápidos os vinte días, pero aínda non se separaron. Na súa nave ultrarápida, levaron os dous humanos ao seu planeta, onde lles ensinaron durante sete días as sorprendentes provincias de cada un dos sete extraterrestres: a do mar, no que respiraron como anfibios e xogaron coa neve; o espacio do terror, ao que foron nunha pirámide; a provincia verde, onde ela se transformou nunha flor e el nun cervo; o museo do pasado, nas profundidades do planeta; a provincia das notas musicais e froitos que se converten en xoguetes. A experiencia do última día foi especial: nunha nube, coa máxica Bóla do Poder dos Poderes, tiveron que pasar a proba da súa bondade e capacidade de entrega aos demais axudando aos seus veciños de aldea a recuperar unhas galiñas desaparecidas ou un gato. E, cumprida a misión, reapareceron onda os amigos, que a penas notaron a súa tardanza.
Remata Isolina o seu relato explicando que agora, a piques de cumprirse os cincuenta anos da visita dos coroides, cando lles toca reaparecer, os lectores deben estar pendentes das estrelas na noite de San Xoán porque se cadra son os escollidos para vivir unha aventura como a dela.