María Xosé, rapaza coruñesa de catorce anos, gorda, algo fea e de lingua mordaz, é tan malvada que non contenta con tocar ao piano unha peza que sabe que non lle gusta á súa mai, decide burlarse dunha compañeira, Viri, a fantástica, que creou unha panda de aventureiros. Todo comeza cando ve un vagabundo nunha casa abandonada. Argalla, mediante unha nota falsa, un secuestro, que Viri non pode menos de asumir como propio dunha panda de valentes como é a súa: é unha boa estrea. Pero o vagabundo non é tal, senón un mozo fisterrán que quere ser actor e acepta traballar para unha xubilada experta en sistemas informáticos de comunicación.
O que empeza como unha broma da nena ruín e acomplexada, acaba converténdose nun perigoso incidente político, pois dous descoñecidos andan a tiros na casa da xubilada e mesmo seguen o seu empregado cando se vai encontrar con ela no parque do Pasatempo de Betanzos. Cando coinciden todos nel, sucédense as persecucións e os disparos, ata que a chegada da policía resolve o cerello. Non son alleas ao enredo as dúas superpotencias, Rusia e EEUU, que viron interferidos os seus satélites de comunicación polo programa informático da xubilada.
A presencia das diferentes voces narradoras dos personaxes, o diario da protagonista, o tratamento humorístico e o diálogo co lector contribúen decisivamente á amenidade do texto.