Pepe Carballude en "As desventuras do Home-Can" presenta a Faustino Santos, afortunado gañador dunha primitiva millonaria e obsesionado por recuperar a mocidade. Por fin ten o remedio, que lle envía o indio Kechú desde México, pero como o toma logo do vermú, malia que non se podía mesturar con alcohol, ¡convértese en can! Busca axuda nun garda municipal, bótano dun bar deportivista por celebrar un gol do Celta, o alcalde intenta utilizalo no seu beneficio e un médico amigo tampouco parece disposto a darlle solución ao seu problema, polo que acaba acompañando a un borracho. Menos mal que ás 12 da noite meiga de San Xoán recupera a forma humana.
Este relato, con pequenas correccións textuais e máis desenvolvemento narrativo, publicouse dous anos despois co título de A historia do Home-Can.
En "A, se cadra, verdadeira historia do Basecus Anxeliño Viltroeira" Paco Martín conta a vida deste basecus ou "infraparagone" continuador da tradición dos chufóns, que gababan ante os futuros sogros as virtudes do mozo que pretendía casar. O seu traballo, para políticos ou persoas relevantes, consistía en procurar que a xente non reparase nos defectos destes, acentuándoos en si mesmo poñéndose ao lado deles, aparentando máis gordo, feo, etc. Pero tiña un problema: ninguén lle recoñecía o mérito do seu traballo e tampouco podía contratar outro basecus para que o resaltase, pois entón resultaría mellor profesional ca el.
Este texto, minimamente reelaborado, incluíuno o autor nunha nova edición de Lembranza nova de vellos mesteres
En "Querida avoa" María Victoria Moreno conta a viaxe en autobús de Sabela, rapaza que, logo da separación dos pais, volve á casa da aldea onda a avoa paterna. Lembra polo camiño o seu primeiro coñecemento de Vilariño e mais da avoa, no espacio novo das moscas e a natureza que a mai preferiría abandonar para marchar á praia. As relacións con esta logo da marcha do pai deterioráronse ata tal punto que a rapaza deu en roubar e agachoulle un colar. Busca agarimo na casa da avoa, onde se reencontrará co pai.