A protagonista é Laia, unha nena escrava dos romanos que sobrevive a un naufraxio e é arrastrada polo mar ata un poboado castrexo chamado Duniñas. Na beira do mar sálvalle a vida a Roibo, o fillo do xefe da tribo.
Nun principio os veciños amósanse receosos diane da súa presencia ao desconfiaren de que se trate dunha serea ou dunha meiga. Esta idea é apoiada por Pardo, primo de Roibo, que se se sente molesto dado que a rapaza foi testemuña da negativa de auxilio ao seu primo. Despois ten lugar un xuízo no que se decide desterrar a Pardo.
A loita pola liberdade do pobo oprimido chega cando os das Duniñas erguen as armas e esíxenlles aos romanos que sexa respectada esta sentencia, dictada por un tribunal autóctono. Así mesmo no poboado ten lugar unha recolecta de xoias con parte das cales logran comprar a liberdade de Laia, mentres que as sobrantes son enterradas.
A historia culmina cando no epílogo se nos informa do achado das xoias na actualidade por parte dun labrego de Valón. Pecha o libro a sección "Cando a autora fala de si", no que recoñece que existe unha correspondencia entre os espacios novelescos e as terras de Ferrol e Doniños.