 |
Reedición de catro textos da etapa
arxentina de Blanco-Amor publicados no seu momento no volume "Teatro pra a
xente" "Fas e Nefas" ou "fantasía escolar pra nenos dun colexio
luxoso..." desenvolve nun castelo medieval a aventura dun rescate no que o
heroe, Fas, é un rapaciño servo. Enfróntase ás
forzas do mal axudado polo Pantasmo, que resulta ser Galahaz, porque alí
ninguén é o que parece, nin sequera as curuxas, faisáns
enfeitizados que non queren ser desenmeigadas para non ir á pota. As
outras pezas son "Tres contos escénicos": "A medosa Blandina" é
un diálogo entre mozo e moza de volta dunha romaría na que ela
xoga coas palabras insinuantes e pícaras. "A lebre das ánimas"
desenvolve o desexo envexoso dun labrego por ter a comida máis
farturenta entre os seus iguais na festa da aldea. Para iso vai á caza
de dúas lebres, das que unha escapa: é a ofrecida ás
Ánimas se tiña éxito. "A tía Lambida" é a
señora Castora a quen os veciños abruman con peticións e
coñecen por "sete alcumes" (cando unha veciña a chama
interesadamente polo nome non merece o seu favor). Ata que, farta de tanto
abuso, se mete co cura cando a chama polo alcume. |