Xusta, de dez anos, está desacougada porque hai días que lle falta o seu can Máquina. Búscao, copando mesmo as clases, pero non hai rastro del. Por iso non está alegre nin é quen de estudiar.
Regaláronllo de noviño ao facer ela seis anos e medrou na casa, facendo trasnadas de cadelo. Era agudo e cariñoso. O malo foi que cando o maltratou o atravesado fillo do xefe de seu pai, Xusta arreoulle ao neno e aos dous días o pai foi un dos afectados pola reconversión da empresa. Logo, enfermou de hepatite e o pai abandonouno no monte.
Apareceu por fin un día. E foi con Xusta de vacacións á casa dunha tía, onde se fixo amigo da cadela, que tivo fillos del. Morreu pillado por un coche por salvar a avoa, quen, aínda que nunca o aturara, non puido reter dúas emocionadas bágoas. Por todo isto, Xusta nunca o esquecerá.