 |
Conta Tintimán unha nova misión, logo do
éxito na pescuda da misteriosa seita da Irmandade Xelmírez. Nesta
aventura, acompañarao a moza máis guapa do mundo, Sonia, e
Señor Grozni, o gato herdado do pai; dende Compostela axúdalle a
namorada e servicial Mónica, que lle mantén limpa a casa e chea a
neveira de comida sa, tirando ao lixo os dónuts e bollycaos que tanto
lle gustan a el, e nun fotolog vai contando o clima das relacións entre
os dous.
A misión que lle encargou don Anxo, o director do xornal
compostelán, desenvólvese na Coruña: ten que cubrir a
celebración do Bicentenario da Batalla de Elviña, pois, grazas
ás xestións do ex alcalde Paco Velázquez, Francia cedera a
coroa coa que foi proclamado emperador Napoleón, que ten un valor
incalculable. Cun disfrace de soldado francés do século XIX que
lle conseguiu Mo, asiste á recreación da batalla de 1809 onda a
Torre de Hércules, cuns cincocentos homes gordos e adultos xogando aos
soldadiños, recreando meticulosamente todos os detalles da batalla e a
morte de Sir John Moore. Pero o que máis lle gustou foi a encargada da
cantina, Sonia, unha rapaza coa que amigou e que mesmo o convidou á cea
dos Royal Green Jackets, sociedade en cuxa directiva estaba o pai. De volta a
Santiago un anticuario vestido de tenente de granadeiros, Celestino,
cóntalle máis detalles da batalla, da que se informara a
través da Blackberry por Anselmo, o seu padrasto e profesor de
Historia.
Ao día seguinte, na praza de María Pita ateigada de
xente, cando o embaixador de Francia vai entregarlle a coroa ao Príncipe
Carlos de Inglaterra, un home a cabalo con capa negra e anteface atravesa a
praza e lévaa. Como agoirara Señor Grozni, por certo,
índose deitar sobre a caixa metálica na que estaba a coroa...
Grazas ao inseparable gato descobre o autor, Jacques, un anticuario que gardaba
no almacén a capa que usara para o roubo: francés e
monárquico, consideraba que un goberno republicano non estaba lexitimado
para custodiar a coroa imperial.
Mais o caso non remata aquí, porque
aínda debe ir ao pazo de Cornide, o ilustrado galego. Resulta ser a
vivenda do anticuario francés, que a piques está de matalo a el e
mais a Sonia cunha baioneta das usadas polos franceses para asaltar a cidade.
Menos mal que o gato cravoulle as unllas, e puideron entón liscar.
Volveu ao pazo con Anselmo para mostrarlle o cadro de Napoleón entrando
na colexiata de Santa María vestido coas honras de Emperador,
aínda que nos libros de Historia contábase que só chegara
deica Astorga. Nesta segunda volta, Jacques tenta matalos cun sable, pero
tamén conseguen librar da súa ameaza.
Para desvelar o misterio
da estadía secreta de Napoleón na ciade, seguramente co fin de
analizar os erros de Drake no ataque frustrado á Coruña,
visitaron a Casa-Museo de María Pita, onde o gato os levou ata un
gravado de 1808, que eles reproducen subindo á torre de Hércules,
convencendo ao garda de que querían celebrar unha voda celta, onde
erguen a coroa de Miss Coruña de Sonia, e conclúen que o raio de
luz apuntaba a Inglaterra. Por esa razón o autor pintara naquel gravado
a Napoleón coa coroa no alto da torre: viñera cumprir un rito
celta apuntando a Inglaterra antes de intentar conquistala.
Resolto con
éxito o caso, Tintimán volve para Compostela, deixando a Sonia, a
moza máis guapa do mundo, na Coruña. Porque xa o reclama o
director do xornal para unha nova futura misión: un anticuario di ter os
planos orixinais da muralla de Lugo. |
