 |
A Antía case a
atropela un coche sen conductor e a morde un dóberman. Para escorrentar
o medo de vez, cóntalles unha historia de sete medos aos amigos.
Lendo un libro na casa vaise a luz e móvese a saba: colléraa un
fantasma que xoga con ela ata que volve a luz.
O seu pai escríbelle
a historia dun vampiro de plastilina miope que lles rouba as cores ás
cousas rosas ou granates. Desfanse del cunha trapela no cuarto de
baño.
Nunha excursión ao museo de Cera, bica a figura dun
rapaz cunha bágoa de vidro que ollaba o pai aforcado. Aparécelle
na escola e só se relaciona con ela. Ao ver unha película de
terror, lisca. E a súa figura derrétese no museo.
Radio
Terror, coa locutora, Cali Vera, retransmite o intento da Santa Compaña
por captar un vivo: un home libra trazando un círculo, unha peixeira
gracias a un xurelo e ela, porque a chama a mai para cear.
Ten que botar
tres minutos no cemiterio despois das 12 e cae nunha foxa: lévaa un
esqueleto baixo terra onda un hipopótamo de boca enorme, ve a Nada,... e
foxe polo valado.
Unha nota misteriosa indícalle que vaia á
Casa da Irrealidade e diga "a palabra que nunca se pronuncia". Aprende que os
medos non desaparecen pero pódense dominar.
E unha noite de chuvia
unha capa negra con pata de pao lévaa a unha goleta onde o seu
avó loita contra Urco. Lembra o día que morreu no mar: este fora
o seu medo máis grande, que agora lle fai superar todos os
demais. |
