Conta Paulo, un rapaz de dez anos, que o seu pai chega do traballo e segue pendente do móbil; o avó padece alzhéimer e non recoñece ás veces nin ao seu fillo e a mai di que a van volver tola entre todos. O avó é, sen embargo, o seu amigo, co que xoga pola casa adiante a que el é o Capitán dos Sete Mares e o neto, Simbad. Aínda coas rarezas da súa enfermidade, Paulo é un referente seguro para o ancián, e este o amigo máis querido polo rapaz. Pero todo cambia un domingo no que cando espertan o avó non está na casa. Por máis que o buscan, pasado un mes a policía renuncia a atopalo. E o pai nin sequera sabe a historia de Simbad o Mariñeiro, que tantas veces lle contara o avó...
Entón comeza a súa gran aventura, un día que lle trae o carteiro unha carta do Capitán dos Sete Mares dirixida a Simbad. Nela, o avó, envíalle unha chave pequeniña e explícalle que fuxiu porque os filibusteiros querían afundirlle o barco e que pode atopalo na Taberna do Pirata. Cando lles pregunta aos pais pola taberna, póñenselle nervosos e alporízanse, polo que debe facer a descuberta el só. Atopa no cuarto do ancián, detrás dun libro de Simbad, unha caixa con fotografías e cartas do avó ao seu irmán Bernardino. Tamén unha tarxeta co enderezo da taberna. Grazas a ela, chega ao bar de Bernardino, onde se agacha o avó e no que, cando tamén aparecen os pais á busca de Paulo, aclaran o enredo: o ancián fuxira porque o fillo quería metelo nunha residencia e el non podía soportar a idea de separarse do neto, a súa razón de vida dende que nacera, pouco despois de quedar viúvo. Só para el e con el o ancián é capaz de recuperar por momentos unha certa normalidade intelectiva, deterioridada polo alzhéimer.
Finalmente, atoparon a mellor solución para todos: un Centro de Día soluciona a problemática da atención familiar e á noite o capitán volve onda o seu Simbad.