Colección de doce relatos, seis deles autobiográficos e outros tantos presentando realidades alleas diversas, próximas ou afastadas da súa realidade vivida.
Nos seis primeiros conta como Fuquiño espertou unha mañá cun sorriso nos beizos porque soñara coa infancia coruñesa. E lembra nos seguintes relatos: cando Fuquiño chorou asustado ao ver os cabezudos; o día que foi co pai e a irmá na moto para comprar material escolar e seu pai aceptou mercarlle un afialapis con forma de televisión e imaxes dos Picapiedra; de como o castigaron o primeiro día de escola mandándoo ao cuarto dos ratos; do día en que non puido ver unha pelicula para maiores de catorce anos porque aínda tiña dez; da desilusión de saber que os Reis Magos non existen compensada co regalo do traxe do cabo Rusty, da serie de televisión Rin-tin-tin.
Os seguintes presentan situacións ás veces moi afastadas na xeografía aínda que próximas na solidariedade humana. Así:
Pancho, que fora mariñeiro, paseaba polo peirao, nostálxico, orgulloso da súa fermosa embarcación a velas, a Serea Dourada, e un día botouse nela ao mar a buscar a súa serea.
Alberte sempre foi amigo dos animais: de pequeno tiña unha tartaruga, á que chamaba Raio Veloz; agora de maior ten un can. Unha noite de inverno durmiuse ao pé do lume e soñou que o can lle falaba.
Un espectáculo do maxia só fascinou a Iago, que de rapaz xogaba a ser mago, e de maior marchou de médico a África cunha ONG. Dende entón regálalles a súa maxia a grandes e pequenos.
Unha parella de labregos chineses que vivían felices na súa aldea, moi afeccionados á música sufriron un día o desmaio dela, que botou dez anos en coma até que un día recoñeceu ao home, quen todos os días ao acabar de traballar ía tocarlle unha peza no hospital.
A un coñecido debuxante cando era neno xa lle gustaba escribir nas paredes, nas que un día deixou gravada unha frase de despeito para a rapaza da que se namorara, despois de que ela escollese a un amigo del.
O senegalés Seydou embarcou un día nun caiuco para saír da miseria familiar. E, malia os enganos dun mafioso, grazas a un barco galego que rescatou os sobreviventes en alta mar conseguiu chegar a España, traballar e enviar cartos á mai enferma. Polo menos, de momento...