Despois de ler o "Cyrano de Bergerac" de Rostand, Breogán Folgueira tamén quixo ir á lúa. Unha noite, axudado por unhas botellas de auga lixeira, elevouse e chegou a unha lúa invisible para os homes, onde puido coñecer a un escoler, un dos cabaleiros das nubes que habitaron as montañas de Galiza ata que os botaron os racionalistas.
Breogán, de 14 anos e fillo de albanel sindicalista, é un lector apaixonado dos libros fantásticos e de cabalerías. Por iso non é raro que outro día, lendo o "Amadís de Gaula" e sentindo a fermosura de Oriana, cando viu pasar unha rapaza transformouse en cabaleiro andante e notou que ela era a Doncela das Altas Torres. En realidade, era Dosinda Areses, irmá dun compañeiro de clase. Gracias a el, puido coñecela e falándolle como nas novelas cabaleirescas encontráronse ben xuntos e... foron ao cine. Desde entón, sempre queren estar xuntos, polo que amañan para que Breogán vaia unha semana á praia de vacacións coa familia dela, aínda que para os pais só é o amigo do irmán. Co este de cómplice, non perden oportunidade no areal para estaren sós. Cando empece o curso, Breogán está disposto a prepararse o xantar a cambio de poder ir ao instituto da moza.
Breogán non esquece sen embargo o seu mundo fantástico dos libros e con eles coñece os moradores do lume, a Pegaso no libro secreto do San Cipriano ou a Tristán e Isolda. Pero non está só: como o anel marabilloso que Dosinda recibe, agora soñan xuntos os dous, polo que non é raro que acaben entrando por unha carballeira nun misterioso xardín, onde ante unha porta de almafí con manilla de corno "collidos pola man saíron ao mundo"
Inclúense tres apéndices literarios: sobre a historia dos escoleres, sobre Tristán e Isolda (incluíndo a versión galega dun "lai" de María de Francia) e mais un índice de personaxes presentes ou citados.