|
|
 |
| :: |
«As cousas de Ramón Lamote», de Paco Martín
As vivencias do popular profesor de chairego foron premio
Nacional de Literatura Infantil
O escritor Paco Martín
(Recatelo-Lugo, 1940) remata co seu libro «As cousas de Ramón Lamote» a serie de
obras de literatura infantil e xuvenil. Paco Martín acadou coa historia das vivencias deste
profesor de chairego o Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil.
|
| |
   |
| |
Don Ramón, Ramón Lamote
Miñato, profesor particular de chairego e debuxante de soños por encargo,
debería de ter existido. Don Ramón, un home de sesenta e un anos vividos día a
día, debería ter vivido máis aló da imaxinación de Paco
Martín, para levar a felicidade, a alegría, e o humor ós seus
coñecidos.
Don Ramón, un home de palabra dos que xa non se atopan, e de quen
Paco Martín conta retallos da súa vida e da súa cidade, ten unha forma amable
de dicir as cousas. Sen mancar. Pero, por riba de todo, detesta a solemnidade, rexeita a
pedantería, e soporta as vaidades da incultura.
Fronte ás situacións
absurdas, Ramón Lamote, ó que de pequeño chamaban Moncho, responde con
sensatez. Con grande acerto e divertimento. Como fan as persoas intelixentes. El, que é un
tipo medio tolo, pero que sabe unha chea de cousas raras, non dubida en organizar unha corrida de
nubes, en aventurar a chegada do Reparante e en crear uns marmolubios como premios para facer
felices a unha chea de pequenos. Cando o mundo se transforma noutra cousa, con proxectos
globalizadores e matanzas en prol da libertade duradeira, hai que preguntarse ónde
está Ramón Lamote, o debuxante de soños por encargo. Don Alvaro Cunqueiro
acostumaba dicir que resistimos porque soñamos. Ramón Lamote Miñato
axúdanos a vivir nestes tempos tan desacougantes.
ERNESTO S. POMBO, director
de opinión de La Voz de Galicia (A CORUÑA)
|
| |
|
| :: |
ENTOMODELFOS
EVA MEJUTO, responsable de
prensa da editorial Kalandraca
|
| |
«O libro
é o mellor amigo do home, e o can tamén», dixo nunha ocasión o rexedor
desta vila que, cando era novo, fixera a proeza de ler un libro enteiro (¡Que
bárbaro!). Persoas deste intelecto atopaba Ramón Lamote, profesor de chairego e
organizador de corridas de nubes. Personaxe singular, home raro que sabe de cousas raras. Lamote
é un tolo necesario que desde a súa lucidez loita con pancadas de imaxinación
contra vaidades e hipocrisías. Paco Martín enfía con humor retranqueiro os
feitos cotiáns, surrealistas e delirantes dunha vila que agarda a chegada dun tal Reparante,
que quere ter na casa un Entomodelfo e anceia gañar un Marmolubio. A súa
intención era escribir sobre un personaxe que fixese «de notario social, descubridor
¿que non xuíz¿ das mediocridades e pobrezas de cada un de nós».
Lin a Lamote con 11 anos, cando gañou o Nacional de Literatura. Desde entón, segue no
meu recanto dos libros especiais, dos que cómpre ler de cando en cando, para comprobar que
en cada lectura segue a abrollar un sorriso novo.
|
| |
|
| :: |
UNHA CONFUSIÓN
XERARDO QUINTIÁ,
escritor
|
| |
Coñecín a Paco Martín na presentación dun dos primeiros
libros. Vino aparecer e quedei desconcertado xa que non contaba coa súa presencia.
Supoño que sería cousa da miña naturalidade nerviosa, pero bauticeino cun nome
que non lle correspondía. Cando rematou o evento aquel, camiñei ó seu encontro
co propósito de confesarlle que me fixera moita ilusión a súa presencia, e que
encantado de poder falar con el, e que gracias por ter feito un libro tan fermoso como As cousas
de Ramón Lamote .
¿¡Moitas gracias, Manuel, por vir...!
¿¿Como Manuel...?
¿Manuel..., Manuel María...;
¿non es ti Manuel María?.
¿Pois non, non son Manuel María; son
Paco Martín.
Naquel momento desexei iso que todos desexamos: que o chan se abrise e
me engulise.
¿¡Tranquilo, home! Esas cousas pásanlle a calquera.
Díxome Paco Martín pousando a súa man no meu ombro cun xesto de franqueza.
Gracias Paco, por ter feito un libro tan fermoso como o de Ramón Lamote e que iso, que foi
un placer falar contigo. XERARDO QUINTIÁ , é escritor
|
|
 |
` |
ÁLVARO BALLESTEROS
Presentación
Non
deixe pasar a oportunidade.
