Reflexión crítica sobre vinteoito libros da literatura infantil-xuvenil galega publicados nun período de vinte anos, de 1968 a 1988. A selección comeza con "A galiña azul" de Carlos Casares e remata con "Lembranza nova de vellos mesteres" de Paco Martín.

Aproximación á historia e realidade presente do cómic como unha arte do século XX, cunha introducción aos elementos da súa linguaxe icónica e á súa ideoloxía, con especial atención ao papel da censura agachada ás veces baixo as aparentemente inocentes "leis do mercado". En senllos anexos aborda a difícil historia do cómic en galego, cun desenvolvemento cheo de dificultades, e mais a presencia da banda deseñada no mercado actual en diferentes formatos (caderno, revista e álbum).

Breve aproximación á historia da literatura infantil-xuvenil galega cun apéndice cronolóxico que abrangue desde 1950 a 1989.

Ten como protagonista a Tareixa, unha rapaza que, castigada, ten que cear na cama da avoa. Pero non lle importa pois é máxica: pode voar. Leu un pouco de "Peter Pan e Wendy" e, aínda que quería saír de excursión voando, o sono puido con ela. Acordou no mar con sol e aterrou nunha illa, onde sete guerreiros negros a levaron ao poboado, atándoa a un tótem. Cando a ían meter nunha gran pota con auga fervendo, xurdiron dous leóns. Entón liscou para a cama e aínda que un deles prendeu na colcha coas poutas, librouse del e volveu durmir. Cando a mai a espertou para que fose ao colexio, a colcha estaba chea de desgarraduras...

En "Unha pantasma en apuros" conta a historia dun fantasma que, seguindo a maldición familiar, está condenado a vir vivir ao pazo familiar un ano enteiro cada vintecinco. Co pazo familiar ruinoso e sen as xoias da familia que debeu usurpar un descendente, e ante as novas posibilidades que lle ofrece a sociedade de consumo, pon no xornal un anuncio de venda do dormitorio antigo para obter cartos.
"Un máxico negocio" figura con mínimos cambios estilísticos recollido na 8ª edición de Contos por palabras.

Un matrimonio que deixou o piso da cidade para trasladarse a un caserón herdado en Pontebranca, compra unha gata para acabar cos ratos pero logo pensa en facer negocio vendendo as súas crías. Xuntáronse entón con centos de gatos que non deron vendido, polo que anuncian que os regalan. Aínda así, ao non se dar desfeito deles, deciden volver para o seu cativo piso da cidade.

Estudio sobre a necesaria presencia da banda deseñada nas aulas. Logo dunha análise teórica sobre a importancia do cómic como material educativo nestes tempos da imaxe e dunha aproximación ás características da súa linguaxe, reflexiona sobre o seu posible aproveitamento didáctico concretando as posibilidades de realización práctica. Ademais, explica o proceso de elaboración cos alumnos e exemplifícao con mostras concretas de experiencias en diferentes centros. Inclúe tamén unha proposta de actividades realizables e a correspondente bibliografía.

Conforman o relato seis días do diario de Alba, rapaza que atopou un anaco de meteorito na praia. Gracias á súa beneficiosa influencia deu superado a vergonza de verse nunha pintada no colexio que proclama "Alba está por Xabier". Comezou a verse con el, foron ao seu pombal con pombas mensaxeiras... E puido botar a pedra ao mar co desexo de que atope outra persoa a quen axudar.

Relato sobre a visita a Marta, como todos os Nadais, da avoa, Mamá Sara. A rapaza sente que non comparte con ela a visión insolidaria sobre os inmigrantes, que a mai lle explica pola educación racista sufrida pola avoa.
O texto figura con mínimos cambios estilísticos recollido na edición na colección Fóra de xogo de Rapazas.

No circo "Horas Máxicas", Rosa, directora e domadora, está preocupada porque o vello león, que deixa que ela meta a cabeza na súa boca desde hai anos, empeza a quedar calvo. Menos mal que o doutor Nogueira faille un implante de cabelo sintético alaranxado con tanto éxito que mesmo queda no circo a traballar no espectáculo co león, amigo seu inseparable.

Reflexión sobre a promoción da lectura e o desenvolvemento da creatividade na escola, con pautas e suxestións prácticas para ampliar as súas posibilidades.

Conta Branca, unha adolescente que foi facer o Camiño de Santiago cos seus pais, a experiencia terrible e misteriosa que viviu nunha aldea do Cebreiro. Unha fermosa e inesquecible noite estrelecida de xullo, onda o río, coñeceu un rapaz, admirando coma ela a multitude escintilante de estrelas. Ao día seguinte, preguntou por el e descubriu que fora soterrado alí mesmo había un ano.

Reflexión sobre a promoción da lectura e o desenvolvemento da creatividade na escola, con suxestións prácticas para ampliar as súas posibilidades, atendendo tamén á poesía.

Ensaio histórico e análise das circunstancias do importante desenvolvemento da literatura infantil-xuvenil galega. Inclúe un apéndice coa relación dos seus premios e obras galardoadas.

A Miguel Pérez Lestón, aos seus 52 anos, e con máis de 26 traballando na empresa, comunicáronlle un día de agosto, en plenas vacacións, que era un dos 218 despedidos. Pasan os días e ninguén o quere empregar por ser maior. Xa nin se atopa no espello: estase tornando transparente. No parque, un home tamén transparente explícalle o que lle está ocorrendo: tornouse invisible para a sociedade de consumo. Demóstrallo poñéndose a pedir á porta dun grande centro comercial: a xente pasa sen reparar neles, só algúns nenos os observan con ollada clara. Pero existe un antídoto: nunha casa están moitos coma eles ocupados en diferentes labores, e deste xeito desaparecéralles a transparencia. Unidos, han construír un mundo que nunca máis condene a ninguén á invisibilidade.

Un mozo, novo en Pontebranca, intrigado pola enigmática torre dun vello faro, que todos na vila prefiren ignorar, visítaa e descobre uns seres de fume, fantasmas do pasado. Desde entón, recibe ameazas dos veciños e ata ten que deixar a moza. Polo que os pais deciden trasladarse. Anos despois, sabedor de que fora escenario de fusilamentos na guerra civil, volve ao faro con rosas vermellas: tapiado o pozo no que botaran os "roxos", é un monumento turístico máis.

Caderno de catro páxinas editado pola biblioteca municipal de Fene con motivo do Salón do Libro Infantil e Xuvenil celebrado no ano 2001.
Nel unha muller narra o que lle ocorreu de moza en terras fenesas no verán do 73 cando foi co amigo Carlos ata un monte próximo. Nun claro do bosque, onda un menhir, un manancial de auga arrastrounos ata o seu fondo e ao volver á superficie, sen saber como, unhas mulleres diminutas de longas túnicas e pés de cabra celebraban unha danza ritual arredor do menhir ata que fixeron desaparecer o mozo. Ela librou porque os veciños a atoparon pois as enigmáticas mulleres, ao ver as luces da xente que se achegaba, liscaron transformadas en cobras noxentas.

De viaxe cara ao Guggenheim co seu home, María quixo parar naquela vila afastada onde vivira a súa adolescencia. Nada quedaba xa da casa familiar. Foi soa ata o campo do Penedo, onde o primeiro mozo lle dera o primeiro bico regalándolle unha flor azul que levaba gardada entre as páxinas de A perla. Desviaran tamén o curso do regato. Viñéronlle as bágoas e un río subterráneo de lembranzas, coas ilusións mozas, conmoveu o seu corpo. Volveu para o coche. Xa faltaba menos para Bilbao.
Aparece recollido en O único que queda é o amor, nunha versión con pequenas diferencias estilísticas.

Un home internado no sanatorio para enfermos mentais escribe nun caderno que cando chegue a noite se cumprirá a maldición: Lugo converterase na capital do horror e o Mal estenderase por todas partes.
Foi o autor do achado na necrópole megalítica da Roza das Modias, en Vilalba, de tres anacos de sílex, que xuntos formaban o corpo dunha serpe. Expostos no museo, provocaron un aumento de visitantes; entre eles, un home maior e unha moza vidos desde Berlín, que ao día seguinte parecían rexuvenecidos. O culto á serpe, asociado ao da lúa, seguía tendo adoradores secretos agrupados en asociacións, que confiaban na súa resurrección, cuxo xefe no continente era o ancián. Agachado no museo, viu a enorme Serpe Deusa saír da vitrina, abandonando o corpo de pedra. Encarnada de novo en ofidio, disposta a recuperar o seu reino, esa noite vai vir por el. Só un lume purificador que arrase a Roza das Moidas pode facer que siga aprisionada na pedra ata a fin dos tempos.

Un home comeza a atopar nas rúas de Vigo varias fotos dunha muller moi fermosa; como unha delas estaba preto da universidade e tiña o nome de Diana, intenta localizala simulando que traballa para unha empresa de sondaxes. Pero non ten éxito. É a muller que deixa unha última foto na plataforma antes de subir ao tren, que se dedica a viaxar logo de que lle tocase a lotería e vai deixando fotos súas polos lugares que visita.
O relato aparece recollido en O único que queda é o amor, nunha edición con pequenas diferencias estilísticas e engadidos argumentais non sustanciais.