|
Raquel, unha rapaza de nove anos,
foi un día coa súa clase de excursión á marabillosa
fraga do Eume. De volta na casa descubriu con abraio que se coara na súa
mochila un home vello e diminuto. É Derdrín, un trasno de
máis de trescentos anos, dos que habitan na fraga desde os tempos nos
que os animais falaban, que non quería pasar o inverno só, pois
foran desaparecendo todos os trasnos. Só precisa conversa e ben pouca
comida. Raquel acéptao como o seu hóspede secreto e
ofrécelle para durmir a caravana das "barbies". Como a
rapaza ten que ir á escola, Derdrín pasa moitas horas só
na casa. Vai coñecendo os seus habitantes: Lois, o irmán pequeno,
quen, logo de que lle tome o leite que ía para o seu biberón,
intenta pillalo gateando; a gata Mouriña perségueo tratando de
cazalo... Pero os pais (el, no paro e amo de casa) non se chegan a enteirar da
súa presencia, pois ante eles permanece estático como se fose un
boneco vestido co mono espacial da barbie, vendo a televisión ou
disfrazado de Papá Noel na cea de Nadal (cando, por certo, a gata
consegue apreixalo entre os seus dentes, de onde o rescata Raquel). Como bo
trasno, Derdrín ten poderes extraordinarios: arranxa o cuarto de Raquel
movendo os obxectos co pensamento; estraga a sopa de verduras que a ela non lle
gusta; libra da gata desprendendo un insoportable cheiro a cebola... E supera a
grande proba de ir ao colexio con Raquel. Deféndea do mal
compañeiro Carlos, que se burla dela e lle dá patadas nas pernas,
mordéndoo. Aínda que cando a profesora o senta na mesa, como un
boneco articulado, case se descobre ao esbirrar... Tamén alí fai
das súas trasnadas: cómelle un sandwich á profesora,
móvelles as cousas aos alumnos e fai que o pegamento inmobilice o brazo
de Carlos. Gracia a el, Raquel senta con Xavier, que se converte no seu grande
amigo. Xa non é a rapaza tímida e sen amigos. Pero cando
Derdrín descobre a Gwanlai, a trasniña desaparecida había
un ano, nun centro comercial, quere volver á fraga na primavera, para
atoparse con ela. Alí o deixa Raquel con tristeza. Derdrín
converte unha margarida nun fermoso anel, que lle regala como recordo.
Aínda que non se volvan ver, sempre conservarán a súa
amizade.
|