Raquel vive nunha casa a carón do mar. Pódeo ver desde a fiestra do seu cuarto. É o espazo dos seus xogos e o lugar onde seu pai sae a faenar cada noite para volver ao día seguinte co pesqueiro cargado de peixes.
Pero unha mañá o mar desapareceu, era só un inmenso espazo baleiro. Para os cativos resultou unha novidade fascinante, mais os maiores estaban tristes e inquietos. André, un vello mariñeiro, contoulle a Raquel que os salmóns medran nos ríos, veñen vivir ao mar e de grandes acaban volvendo ao río en que naceron. Esa noite Raquel cavilou na cama que se cadra o mar, como os salmóns, había volver ao sitio en que nacera. Con este pensamento quedou durmida.
Ao espertar, ¡o mar volvera! Raquel sentiu entón unha fonda ledicia, a mesma que sentimos cando regresa ao noso lado a persoa que un día marchou e tanto queremos.