Cando o narrador debuxante alugou a casa fronte á Lagoa do Espantallo sorprendeuno unha noite un corvo que lle pediu un café e galletas. Contoulle entón a historia da lagoa:
Era antes unha leira que un valado de pedra separaba en dous milleirais pertencentes a dous labregos. Unha parte do millo era o alimento natural de todos os corvos, ata que a posibilidade de vender a colleita a bo prezo provocou unha carreira desenfreada cos espantallos. Os dous campesiños querían que o seu foi máis feo, máis grande e logo máis... fondo, para o que deron en cavar como tolos. Agora as súas voces compiten por quén ten máis auga. E os corvos, desde o seu valado, rin a cachón.
Os elementos de lenda tradicional teñen un poderoso soporte nas excepcionais ilustracións.