Desde bebé Sonólicus durmía pegadiño á fiestra coas cortinas abertas para poder mirar a Lúa. Así non tiña medo. Cando volvía da escola, xogaba a pisar os charcos do camiño, pero só os que a Lúa deixaba sen reflexo, non fose mancala. Ás veces xogaban ás agachadas: ela desaparecía, reaparecía pequeniña con forma de unlla recén cortada e logo medraba ata que se poñía redonda e resplandecente. El rompía os espellos da casa, colocábaos para que Lúa se reflectise neles e gardábaos na súa caixa secreta dos tesouros. No xardín, estiraba moito os brazos cara a ela ata que quedaba durmido. Comezou a estar máis esperto nas noites que nos días. Quería chegar á Lúa para saber se era dura ou branda ou quente ou suave...
E deron en medrarlle os brazos. Subía a todos altos para chegar máis arriba: ao tellado, ás caixas máis grandes, ás escadas máis longas e ás árbores máis altas. Mesmo intentou hipnotizar a un paxaro para que o transportase. En soños unía todas as torres do mundo e viaxaba en nubes de algodón doce para apagar a fame na viaxe cara ao escuro ceo. Pero espertaba e os seus brazos seguían medrando, aínda que nunca de abondo para chegar á Lúa. Co tempo, paseaba de noite por onde non houbese xente que se puidese rir do mozo solitario que arrastraba os brazos polos camiños. Nun destes paseos, descubriuna sorrinte descansando nunha montaña: subiu onda ela, abrazouna, e durmiuse. Cando espertou, medrara ata converterse nun xigante, o xigante amigo de Lúa. Pasaba as noites empolincado nos máis altos cumios, mirando as estrelas e observando o que pasaba no mundo coa súa mellor amiga.
Desde alí viron a nenos que non podían durmir porque unha pantasma se lle metía polos ollos, e visitábanos pesadelos en forma de vampiros, de suspensos na escola ou ruídos nocturnos que tentaban meterse polas orellas. Entón, Sonólicus cun raio da amiga Lúa debuxou sorrisos fluorescentes nos pesadelos. Así, os nenos perdían o medo e volvían durmir, pois ninguén se asusta dunha silueta negra se lle resplandece o sorriso. Deste xeito, Sonólicus converteuse, para sempre, no xigante vixilante dos soños. Para que todos os nenos e nenas poidan durmir tranquilos.
Edición en formato álbum con ilustracións a toda páxina e cores.