O señor Pepe traballa as viñas de sol a sol, e no outono axúdanlle moitos amigos e parentes na vendima. Un día que andaba vestido como un espantallo, cun sombreiro de palla moi grande, unha máquina de sulfatar ao lombo e a cara cuberta cunha carauta, que talmente parecía un astronauta, un forasteiro moi ben vestido propúxolle que lle vendese o viño. Na casa, a muller quere comprar cos cartos da venda un traxe para a festa de San Roque. Pero o campesiño vai facer un boneco xigante de palla con roupa vella e centos de globos de cores con mensaxes de paz para que alegren a verbena. O día da festa, Xaquín, o comprador do viño, que nun primeiro momento non recoñece a Pepe (que coñecera vestido daquel xeito estrafalario) cando este lle di en broma que é o seu irmán xemelgo, mercalle todo o viño.
E na festa os rapaces buliron riseiros cando o boneco botou a voar, acompañado do ruído de foguetes, como se fose unha nave espacial. E aplaudiron emocionados ao señor Pepe.