|
É este un conto en verso ledo como os
ollos dun can e a voz dun neno. Trata dun almorzo no que as letras que
veñen na cunca empezan a brincar e contar que a cadela Nica vai con
Iván deica a escola e queda triste polo que el regálaa cun anaco
de bica que tan ben lle sabe. Vén a hora de xantar e os espaguetis
enfian as letras do almorzo para seguir contando da tristeza da cadela na
agarda de que o neno saia da escola. Na auga da cea e as estrelas da sopa Nica
e Iván fan unha festa do reencontro na que o narrador non pode menos que
participar. Este emotivo canto á amizade cun can complétase
cunhas moi fermosas ilustracións. |