Había unha vez tres osos que vivían nunha cabana do bosque. Unha mañá, Oso Grande preparou unhas papas con mel moi ricas e botounas en tres cuncas: nunha grande, para Oso Grande; na mediana, para Osa Mediana; e na pequena para Oso Pequeno. Como aínda estaban quentes, saíron dar un paseo antes de almorzar. Ao pouco achegouse á cabana Riciños de Ouro, unha rapaza que non probara aquela mañá nin unha migalla de pan. Viu pola xanela as papas e como a porta estaba aberta entrou. Probou as papas da cunca grande, pero estaban moi quentes; as da mediana, moi frías; pero as da pequena estaban no punto e comeunas todas. Logo, sentouse, pero a cadeira grande era moi alta; a mediana, moi baixa; e a pequena, moi cómoda, polo que se sentou nela e acabou rompéndoa. Subiu á habitación, onde a cama grande era moi dura; a mediana, moi branda; e a pequena como lle gustaba a ela, polo que quedou durmida.
Ao cabo dun pouco volveron os osos, que viron que alguén probara todas as papas pero comera só as da cunca pequena, que sentara nas tres cadeiras e esnaquizara a pequena. Subiron ao seu cuarto e viron que probara as tres camas, e ¡aínda seguía durmindo na pequena! Entón deron os tres un ruxido enorme, que despertou á rapaza, que fuxiu a fume de carozo e desde entón non volveu entrar nunha cabana do bosque sen que ninguén a invitase.
Adaptación a partir do conto tradicional editada en formato álbum con ilustracións a cores a toda páxina.