Había unha vez un rato de campo que vivía no tronco dunha árbore. Gustáballe o aire limpo da mañá, as estrelas e o millo das mazarocas. Cada noite lía nun libro de viaxes preguntándose qué habería máis alá e soñaba con lugares estraños. Así que un día colleu o libro e foi descubrir o mundo.
Un rato de cidade vivía nun recuncho dun sumidoiro. Gustábanlle o barullo da xente e as luces de neón. Cada noite lía nun libro de viaxes preguntándose qué habería máis alá e soñaba con lugares fermosos. Así que un día colleu o libro e foi descubrir o mundo.
Rato de campo andou ata que chegou á montaña. Desde o cumio puido ver unha cidade enorme con casas que chegaban ao ceo, ¡como as que había no libro. Baixou correndo. Mirou as luces e oíu a música da cidade. Nunca vira cousa igual!
Rato de cidade andou ata que chegou á casa máis alta da cidade. Desde o tellado puido ver un campo enorme como os do libro. Baixou correndo para chegar axiña. Reparou na fermosura das estrelas e sentiu os grilos cantar. Nunca vira cousa igual!
Rato de campo buscou comida no lixo entre milleiros de ratos e persoas con farrapos. Pasou o día apampado entre o bruar dos coches. Gustáballe a cidade. Pero ao cabo de sete días botaba de menos o campo e non aturaba o agobio da cidade.
Rato de cidade comeu uns grans de millo, mirou os animaise e subiu a unha árbore. Pero ao cabo dunha semana sentiuse aburrido sen ter que facer en todo o día. Botaba de menos a cidade.
Aquel mesmo día os dous recolleron as súas cousas e volveron para cadanseu lugar pensando: é bonito viaxar, mais tamén é bonito regresar.