Un galo de monte que ía ao casamento do burro sabio Perico atopou un gran na lama e comeuno, manchando o pico. Mandoulle entón á herba que llo limpase. Como esta se negase, ordenoulle á ovella que comese a herba. Tampouco o conseguiu. Non accederon á súa cadea de vinganzas o pau, o lume, a auga, a vaca, o pastor nin o oínte infantil, ¡que non lle vai pegar ao pastor bo! Coa rabia, o galo moveu as ás e o vento que formou limpoulle o pico.
Pero volveuse manchar na voda, inchando como un balón de tanto comer. Todos riron ata que ti, lector oínte, durmiches. Despertarás cando o galo inche o peito e solte o seu "cocorocó" porque saíu o sol.