A ratiña presumida quere casar. A mai aconséllalle que o faga con un ratiño de bo porte, trato e oficio. Pon un aviso na porta e van desfilando os pretendentes: o xastre, o carpinteiro, o albanel, un vaqueiriño, un ferreiriño ou o zapateiro, que lle poden facer, respectivamente: un calzón, un sillón, un castelo, queixo, un caldeiro ou zoquiños. Pero no corazón levan agullas e fíos, martelos e cravos, tixolo e cemento, manteiga de micho, cadea de ferro ou betume e amallós... Por iso non os pode aceptar.
Preséntase logo un Ratiño sen bens nin oficio que só lle pode dar o seu corazón. Este, malia os consellos da mai, será o elixido.
Adaptación en verso do conto tradicional.