Uns labregos tiveron un fillo pequeno como unha pulga, ao que lle puxeron de nome Pulguiña.
Era moi traballador e valente. Meténdoselle na orella, guiaba o burro. Labraba a terra afalándolles ás vacas sentado no xugo, pero un día descansando na palla a Pinta papouno dun bocado. Desde a barriga da vaca, berroulle ao pai que se a mataba el daríalle trinta. Así o fixo, sen dar co pequeno, que estaba entre as tripas. Comeunas un lobo e con elas a Pulguiña. Cando aquel ía asaltar as ovellas, alertounas e os pastores matárono. Tampouco estes atoparon o cativo. Fixeron un pandeiro co pelexo e nel quedou atrapado. Fíxoo soar cando repartían o botín uns ladróns, que liscaron a fume de carozo. Entón deu saído del, apañou trinta moedas de ouro dos ladróns e tornou á casa. Entre a alegría dos pais pola súa volta, anunciou a súa promesa cumprida: traía as trinta que anunciara.
Adaptación a partir do conto popular esplendidamente editada.