|
Ricardo
Carvalho Calero: As pitas baixo a choiva |
 |
Conta a voz narradora
que nos tempos da súa nenez os galos eran máis maxestosos, como o
que reinaba no curro da casa na que pasaba o verán. Había
tamén galiñas ás que el lles levaba o millo e
recollíalles os ovos, nunha relación de amizade que o levaba a
ter mesmo diálogos mentais con elas. Un día que caeu unha chuvia
de verán, torrencial, as pitas, sen ter onde recollerse, estaban
ensopadas e tristeiras arrechegadas ao muro mentres a auga caía
cruelmente por elas. El teimou en metelas na casa, pero fuxíanlle. Tivo
que saír toda a familia axudarlle e só cando entre todos as deron
metido na casa, aceptou entrar el tamén. |
|
traducións |
|
