Oscariño, un boneco debuxado por un neno no seu libro de texto, soña que dá un paseo mentres o seu dono dorme. Na compañía dun cabalo percorre o mundo do libro, desde a lección da natureza ás de matemáticas ou á de linguaxe. Pero nin os números nin as letras lle resolven o problema de poñerlle un nome ao cabalo.
Buscan a solución na páxina dos contos. É a vila dos contos ao revés: Pedro Chosco despértaos de noite para que durman polo día; Carapuchiña non ten medo e o lobo si; os sete cabritiños fanlle trasnadas a un lobo vello... Tamén atopan un parruliño feo que non será cisne e vai con eles a correr aventuras, se cadra nos soños dos nenos...
Este texto en prosa, que forma parte da pre-historia da escritora, tivo unha circulación limitada.