Era un paporrubio que tiña sede e non bebía. Oíra había un mes unha disputa entre dous curmáns mentres lían un libro á sombra da cerdeira (os dous querían ser Robin Hood) e decidira ser o Robin Hood paxaro. Pero a súa determinación de ser un heroe que loitase contra a tiranía e axudase aos desvalidos chocaba coa realidade: non atopaba casos para levalo á práctica. Seguiu buscando a aventura, resistindo á debilidade da sede. Puido ollar así un home sourento, unha namorada melancólica, unha velliña nostálxica...
E rechouchiou con máis forza, orgulloso de encher a mañá daquela xente co seu cantar.