blix



Patacrúa: Paco Papán
Ilustracións de Evelyn Daviddi

Col. O. OQO Editora. Pontevedra, 2007

Paco Papán

Paco era un mozo que pasaba os días asubiando e sen facer cousa, até que un día a mai lle dixo que fose buscar traballo e non volvese á casa sen unha paga. E alá foi el.
O luns foi a unha xastrería, onde coseu até romper a a agulla. O xastre botouna fóra pagándolle unha moeda, que el botou a rodar polo camiño abaixo. Ao chegar á casa, a mai rifou con el por non tela gardado no peto. Para outra vez, xa o faría, díxolle el.
O martes regou na casa duns labregos até que a auga lle chegou ás orellas. O labrego botouno fóra dándolle un pote de mel, que el meteu no peto, polo que ao chegar á casa non levaba nada. A mai berroulle que tiña que telo levado na cabeza.
O mércores estivo nunha taberna fregando até non deixar vaso enteiro. O taberneiro mandouno marchar e deulle unha peza de manteiga, que lle levou o vento antes de aparecer na casa, onde a mai lle berrou por non telo envolto nun pano e traelo ao fresco.
O xoves foi cepillar os cabalos nunha granxa até deixalos fracos como pallas de centeo. Entón a granxeira botouno fóra cunha ducia de ovos, que foi abaneando camiño da casa para refrescalos. Pero como foran pelexando polo camiño, a mai berroulle por non os ter levado nunha cesta con coidado.
O venres serrou nunha carpintería até partir a mesa polo medio. Como paga, recibiu un gato, que meteu nunha cesta e desapareceu antes de chegar onda a mai, que lle berrou por non telo atado e traído detrás.
O sábado amasou nunha panadería até que a masa levedou e reverteu da artesa. A panadeira botouno dándolle un saco de fariña, que el atou cunha corda e levou a rastro. Na casa xa non quedaba ningunha pois rilláranlla os ratos, polo que a mai berroulle que o debera traer ao lombo.
O domingo, cavou un burato onda o enterrador e tanto cavou que lle deu un burro para que puidese volver ao día seguinte. Como cargou con el no lombo, a filla pegou a rir e, aínda que era muda, rompeu a falar. Entón o pai, agradecido, díxolle que quedase a vivir con eles e así o fixo: viviu feliz moitos anos coa filla do enterrador.
Adaptación a partir dun conto tradicional xudeu editada en formato de álbum con ilustracións a cores a toda páxina.

36 p. - 25x23 cm.                                                     ISBN    978-84-96788-64-0



.  
TRADUCIÓNS

castelan Paco Pasmón
Il. Evelyn Daviddi - Trad. Patacrúa
Col. O. OQO Editora. Pontevedra, 2007
36 p. - 25x23 cm / ISBN: 978-84-96788-35-0



Opinion