Anuncia o autor un conto que a el lle contaron tamén de pequeno e do que aprendeu:
Xan, un neno de once anos de familia pobre, levou un día as ovellas cos seus añiños ao monte. Seu pai mandoulle ter tino co lobo pois como houbera neve andaría famento. Alá foi ao Outeiro da Moura co can Pastor. Como se aburría, berrou que viña o lobo e acudiron os veciños. Pero era unha broma. De novo, volveu pedir axuda e tampouco era certo. Pero o lobo apareceu e entón volveu berrar: desta non lle acudiu ninguén. O lobo puido co can e acabou coas ovellas, agás un carneiro grande, que o fixo recuar. Xan, que quedara sen fala co susto, agora tatexa. E nunca máis dixo unha trola.