Na vella sobreira que bebe no río naceu unha noite de frío mouchiño pompón, co corpiño cuberto de leve penuxe que apenas o libra da viruxe. Arróupano os pais coas sabas bordadas do meigo luar e as súas plumas como mantas. Ao primeiro traga moitas lamberetadas e logo pasa de purés e papas a bocadillos. Médralle o rabo e aprende a dicir "meu" e "mou". Intenta saltar deica a lúa e bate no chan, cravándoselle un toxo na patiña, que arranca co peteiro e volve andar, aínda que, iso si, un pouco coxea... De camiño, sorpréndese ao descubrir no espello do río un irmán xemelgo que o arremeda no que fai. E de conversa sorpréndeo o sol do nacente, que non o deixa ver. Entón chora pedindo axuda, até que unha moucha con bata de cola o guía deica a sobreira na que hai a escola, onde aprende a debuxar e a cantar "vou!".
Historia contada en verso sinxelo, áxil e colorista.
Edición especial en formato álbum a cores, que se vendeu conxuntamente co xornal do día.