Mateo ía pola rúa da man da mai cando viu pasar un avión a raias laranxas. Seguiuno coa vista e saudouno. Entón decatouse de que xa non tiña a mai onda el. Se cadra fóralle mercar un globo. Ou poida que se perdera, polo que decidiu non moverse. Como os maiores pasaban e ignorábano ou non o entendían, mandoulle unha mensaxe en clave saltaricando. Veulle chamar a atención un policía, momento que aproveitou para collerlle o asubío e facelo soar. Daquela a súa mai oíuno: xa non estaba perdida.
Espléndida edición extraordinariamente ilustrada.