Rosa Xoana, labrega de vinte anos, herdou dos pais unha choupana, unha vaca e débedas. Para satisfacer estas, munxiu a vaca recollendo vinte litros de leite de primeira, que pola mañá cedo foi vender á vila. Como o camiño era longo foi botando as súas contas: comprará cinco pitas cos cartos do leite, que poñerán centos de ovos e pitiños, que venderá para mercar vinte ovellas, coas que fará para comprar máis vacas e unha pradería enorme, que lle darán para unhas leiras grandísimas que traballarán uns fieis xornaleiros, gracias aos que montará fábricas e tendas que a obrigarán a instalarse na cidade, onde será famosa e nomeada presidenta da nación. Eufórica, rompeu a rir e caeulle o balde de leite. Con el, derramóuselle nun instante todo canto soñara
Adaptación en verso do conto popular cun interesante exercicio de ilustración.