Mentres o tío Manuel, Xela e Brais estaban de vacacións en Venecia, na súa cidade, e cunha potente aspiradora, o Ladrón de Palabras rouboulle da cabeza as palabras á xente. Cando regresaron, atopáronse con que ninguén podía falar nin escribir. Xuntando as letras que compoñen a palabra corda conseguiron darlle caza ao ladrón, quen, desesperado, xuntou a palabra bomba e esvaeceuse no aire. A aspiradora estourou en mil anacos co seu contido: as palabras desapareceron para sempre.
Mais como as palabras non viven na cabeza senón no corazón das persoas, o tío Manuel xuntou as letras das palabras bicicleta e e papaventos e empezou a percorrer toda a nosa terra. Por onde pasaba a xente volvía falar e escribir, porque ninguén pode roubar as palabras dos corazóns.
Edición en capa dura con ilustracións a cores a toda páxina.