Como é primavera, dous amigos, Gorgorín e Cabezón vanse bañar ao río. O primeiro nada suave como unha troita; o segundo, vaise metendo aos poucos e como unha balea a penas sae do sitio e solta bufidos. Os homes do saco, tan antigos que xa se cría que non existían, aproveitan que, ao saíren da auga, dan en xogar ao cazador e ao can. Píllanos ao pasar e métenos no saco, pero Cabezón consegue asustalos cando cae a súa cabeza sobre os pés de un. Foxen os homes e eles quedan máis amigos que nunca.
O léxico característico do poeta Uxío Novoneyra acompáñase cun vocabulario que aclara os termos de uso máis dialectal.