|
Carme
Carballo: A goma de borrar que falaba |
![]() |
Antía quedara
durmida á hora da sesta no seu cuarto e cando acordou viu na
mesiña unha goma de borrar con ollos, con boca... con cara, que lle
falou. Era de cando a rapaza tiña oito anos, a mai estaba operada e
déralle por escribir diariamente con lapis nos cadernos. Tanto, que a
tía Carme queixábase do gasto que iso lle supoñia e
decidira borrarlle de noite o que ela escribira de día,
alisándolle logo os cadernos para que parecesen novos. Había case
sete anos diso. |
|