|
Olalla
González: Garavanciño |
![]() |
Había unha
familia que tiña un fillo tan pequeno como un garavanzo, e por iso
decidiron chamarlle Garavanciño. Un día que á nai lle
cumpría o azafrán para facer o xantar, ofreceuse el a ir buscalo
á tenda. E foi cantando, para que non o pisasen ao non o ver por ser tan
pequeniño. Logo, ofreceuse a levarlle o xantar ao bosque ao pai, mais
como deu en chover refuxiouse debaixo dun repolo, onde quedou durmido. Pasou un
boi famento e comeu o repolo e con el a Garavanciño, a quen rescataron
os pais, que andaban á súa busca, pois el faloulles dende a
barriga do boi: déronlle a comer tantos repolos que o animal botou un
peido e con el saíu o cativo. Que puido volver así para casa,
cantando a súa canción. |
|
traducións |
|