Damián é ben traste. Aínda que non fai grandes maldades, non hai trastada que se lle ocorra a un neno que non se lle teña ocorrido xa a el. Ten ao mestre e á mai desesperados.
Un día meteuse con Álvaro chamándolle gordo, pois érao certamente, pero tamén forte. Só fixo erguer a man dereita, que xa Damián quedou estampado na parede como talmente un cartel. Ninguén o deu despegado. Tampouco un profesional de pegar publicidade nas paredes, quen dictaminou que ou agardaban a que ao cabo dos días caese ou de querer despegalo tería que ser con cuspe. Ao cuspíronlle todos os compañeiros do colexio aos que agraviara, quedou ceibo.