No se cadra país máis pequeno do mundo, aló no Himalaia, vivía nunha cova o dragón Nemoth. Tiña aterrorizados os seus habitantes, que pasaban fame, pois esixía para si todo o colleitaban, xa que do contrario destrozaba canto se poñía ao seu paso. Un día o vello rei Tenduc decidiu que aquel dos seus tres fillos que liberase o pobo do dragón sería o seu herdeiro.
Entón, Januc, o maior, foi procurar ao reino de Lhasa unha espada invencíbel, capaz de atravesar dun só golpe a rocha máis dura, mais o tirano fundiuna co lume da súa boca. Kiruluc, o mediano, trouxo do reino de Samarcanda o máis poderoso dos velenos, capaz de dar cabo dos animais fabulosos como o grifón, pero o dragón fundiu a redoma co seu lume. En troques, o máis pequeno, Liluc, afeccionado a compoñer versos e sen ningún interese polas armas, quedou no reino para buscar unha solución nos libros. Un soprador de vidro fíxolle un espello cóncavo deses que deforman a imaxe dos que nel se miran que, colocado na entrada da cova do dragón, conseguiu que este non se atrevese a saír e acabase morrendo de medo e fame. Aínda que o merecía, non quixo ser o herdeiro do reino, que gobernaron os seus irmáns de xeito alternativo, de sete en sete anos, asesorados pola súa sabedoría.
E contan as crónicas que desde aquela no país floreceron as artes e as ciencias e o reino foi feliz e próspero, coa mina de pedras preciosas atopada na cova de Nemoth.
O feliz traballo de ilustración crea un ambiente exótico que facilita eficazmente a lectura comprensiva do texto.