 |
A autora, non galega,
preséntase neste seu primeiro libro escrito en galego. Nada en Suecia,
cando ía camiño da India para traballar de telegrafista nun
barco, veu a Galicia e acabou quedándose nesta fermosa terra e
integrándose na súa cultura.
Dona Galicia é unha
muller velliña e aínda bonita. Agora é moi pobre e
está moi soa. Non sempre foi así. Cando era nova, tiña
casa grande con xardín, árbores froiteiras e moita facenda. Pero
como había moita xente que non tiña nada, deixou libres os
animais, que empezaron a traballar para os veciños. E ela quedouse pobre
e sen zapatos. Petou entón en moitas portas e algúns
veciños axudáronlle.
Un día volveu á súa
casa. Nada quedaba do xardín e as flores. Estaba ocupada por Felipe
Requichado, usureiro que vendía os medios quilos por quilo e engordaba
os polos con trampa e artificio. Era o novo dono. Dona Galicia non ten casa.
Está soa, velliña e pobre, pero non triste "porque ten a
seguridade de que un día han vir nenos para axudala a botar da casa a
don Felipe Requichado". |
