A autora, non galega, preséntase neste seu primeiro libro escrito en galego. Nada en Suecia, cando ía camiño da India para traballar de telegrafista nun barco, veu a Galicia e acabou quedándose nesta fermosa terra e integrándose na súa cultura.
Dona Galicia é unha muller velliña e aínda bonita. Agora é moi pobre e está moi soa. Non sempre foi así. Cando era nova, tiña casa grande con xardín, árbores froiteiras e moita facenda. Pero como había moita xente que non tiña nada, deixou libres os animais, que empezaron a traballar para os veciños. E ela quedouse pobre e sen zapatos. Petou entón en moitas portas e algúns veciños axudáronlle.
Un día volveu á súa casa. Nada quedaba do xardín e as flores. Estaba ocupada por Felipe Requichado, usureiro que vendía os medios quilos por quilo e engordaba os polos con trampa e artificio. Era o novo dono. Dona Galicia non ten casa. Está soa, velliña e pobre, pero non triste "porque ten a seguridade de que un día han vir nenos para axudala a botar da casa a don Felipe Requichado".