Dona Carme durmía placidamente cun sono tan profundo que nin se enteiraba de que debaixo da súa cama tiña unha cadela que ladraba, un gato miañaba, un rato chiaba, un galo cantaba, unha ovella meaba, o boi bruaba, o porco roñaba, o burro orneaba e... un lobo ouveaba. Entón Dona Carme, por fin, espertaba.
O texto, presentado con letra caligráfica e ilustracións a toda páxina, baséase nunha estructura acumulativa na liña da tradición oral á que pertence. Recollido por Henrique Harguindey e Maruxa Barrio, Manuel Bragado adaptouno procurando un ritmo atractivo e doadamente memorizable polos máis cativos.