Era unha vez unha velliña que vivía nunha casa da aldea, quen un día recibiu unha carta da neta convidándoa á súa voda. Ela púxose tan contenta que botou a andar axiña para non chegar tarde. Ao cabo dun pouco atopárona, sucesivamente, un lobo, un oso e un león. Os tres se dispoñían a comer a avoíña, pero aos tres convenceu de que a agardasen á volta, pois había estar máis gorda. Participou na festa rachada da voda e cando chegou a hora de volver para a casa, a avoa sentiu medo polas tres feras. A neta cortou a cabaza máis grande da horta, abriulle unha porta pequena, por onde se meteu a velliña, e botouna a rodar polo camiño. Cando pasou por onda eles, o león, o oso e o lobo preguntáronlle á cabaza se vira una velliña e unha voz respondeulles desde dentro que non vira tal, e animaba a cabaza a correr. Chegou toda contenta á casa por telas burlado, e as tres feras, fartas de esperar horas, caeron durmidas no camiño e soñaron con cabazas faladoras.
Adaptación a partir dun conto tradicional portugués apoiada polo Instituto Portugués de Livro e das Bibliotecas
Álbum con espléndidas ilustracións a cores a toda páxina.