Nove contos, protagonizados na súa maioría por animais e inspirados nos contos clásicos infantís.
O rato fedello que vai ao colexio dos ratiños dorme en pixama cun ollo aberto. A vaca de dúas lúas na testa e traxe branco e negro sae de paseo á braña coa prima Chi-Lin-Drada. O burriño sobe lento pola costa coa herba cando unha mosca lle fai cóxegas facéndoo espirrar: é un "birruco" (non foi á escola).
O lobo, mentirán papaxoubas, enfariñando a pata, entra na casa da cabuxa mentres ela compra no supermercado e papa os cabuxiños; por quedar durmido logo da paparotada, acaba sen nada no bandullo e camiño da lúa convertido nun foguete con rabo. O "lampantín de touciños" pode derrubar as casas de palla ou cemento, pero non pode coa de pedra, polo que se mete pola cheminea, pero os tres bacoriños acenden lume de indios e fano fuxir chamuscado.
O lagarto, mozo verde e gallardo, ten o rabo tronzado; intenta pegalo, sen éxito polo que todos se rin del; pon entón un parche nun ollo e cun guincho afiado pasa a ser o capitán terrorífico dos prados: o "lagarpirata". O elefante, tan ridículo co nariz descomunal e o rabo cativiño, co que gaña traballando no circo vai ao cirurxián crocodilo, que lle arrinca a trompa dun bocado en vez de arranxarlla.
Tamén sabemos do monstro que engorda coa escuridade e coa claridade encolle, que se agocha entre os xoguetes ou tras a porta do armario. Pero non hai que ter medo del pois só é un neno horroso.
E, por último, a Cincenta, que é unha "principenta" no baile de palacio, e cando o príncipe a localiza é a "zapatenta" que vai casar con el.
Concibidas como xogos caligráficos, as historias cobran vida no verso e no orixinal tratamento tipográfico, tan atraente como suxestivo.